หมากเบง หมากเบ็ง  คือ หมากที่ใช้ไม้หรือทองเหลืองทำเป็นโครงร่างของพุ่มสูงประมาณ ๑ ศอก แล้วใช้หมากดิบหรือหมากสุก จำนวน ๒๔ ลูก มาผูกติดไว้กับโครงโดยผูกตรึงโยงกันทางล้านนานิยมเรียกว่า “เบ็ง” คือ ตรึงหมากไว้กับโครงพุ่มจึงเรียกว่า “หมากเบ็ง” เกี่ยวกับหมากเบ็งนี้ ผู้เขียนเคยเรียนถาม ครูบาคำแสน อินทจักโก หรือ พระครูสุคันธศีล วัดสวนดอก อำเภอเมืองเชียงใหม่ ท่านอธิบายว่า หมากเบ็ง ๒๔ ลูกนี้ เป็นเครื่องหมายแห่งปัจจัย ๒๔ ที่ปรากฏในอภิธรรม ๗ คัมภีร์ เรียกว่า มหาปัฏฐาน คือ เหตุปัจจโย มีเหตุเป็นปัจจัย อารัมมณปัจจโย อารมณ์เป็นปัจจัย เป็นต้น ที่ท่านนำเอาสิ่งเหล่านี้เข้ามาไว้ในเครื่องสักการะ เพื่อแสดงถึงความจริงที่ปรากฏในรูปสภาวธรรม หมากเบง อีกรูปแบบหนึ่ง อ้างอิง สุวรรณศรี สันคอกช้าง / เครื่องสักการะล้านนา