ซึง ซึง เป็นเครืองดนตรีประเภทสาย ส่วนมากทำมาจากไม้ขนุน หรือไม้สัก บางที็ก็ใช้ไม้ประดู่ ใช้ดีดเหมือนกีต้าร์ สมัยก่อนใช้สายเบรครถจักรยาน แต่ปัจจุบันใช้สายกีต้าร์แทน มีสายคู่บน คู่ล่างและขนาดไม่เท่ากัน โดยทั่วไปนิยมเล่นสามขนาด เล็ก กลาง ใหญ่ เพื่อให้เสียงประสานกัน ในการเล่นเป็นกลุ่มหรือหมู่คณะ แล้วแต่ความถนัดของแต่ละบุคคล การตั้งเสียงซึงนั้น มีอยู่สองแบบ คือ แบบลูกสาม และแบบลูกสี่ แต่จะมีแบบพิเศษอีกอันหนึ่งคือ ซึงสามสาย จะต้ังลูกสามและลูกสี่อยู่ในตัวเดียวกัน เหมือนสะล้อสามสาย การเทียบเสียง ซึงลูกสามคือ ซึงที่ตั้งเสียงสายเปล่า คู่บนเป็นเสียงโด ตั้งสายคู่ล่างเป็นเสียงซอล และเสียงลูกนับที่สามคู่ล่างเป็นโดสูง การตั้งเสียงถ้ามีเครื่องเป่า ต้องเทียบกับเครื่องเป่าเช่นขลุ่ย ส่วนใหญ่วงสะล้อซอซึง จะใช้ขลุ่ยพื้นเมืองเทียบเสียง ซึงเป็นเครื่องคนตรีประเภท ดีด มี ๔ สาย แต่แบ่งออกเป็น ๒ เส้น เส้นละ ๒ สาย มีลักษณะคล้าย กระจับปี่ แต่มีขนาดเล็กกว่า ความยาวทั้งคันทวนและกะโหลกรวมกัน ประมาณ ๘๑ ซม กะโหลกมีรูปร่างกลมวัดเส้นผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ ๒๑ ซม ทั้งกะโหลกและคันทวน ใช้ไม้เนื้อแข็งชิ้นเดียวคว้านตอนที่เป็นกะโหลกให้เป็นโพรง ตัดแผ่นไม้ให้กลม แล้วเจาะรูตรงกลางทำเป็นฝาปิดด้านหน้า เพื่ออุ้มเสียงให้กังวาน คันทวนเป็นเหลี่ยมแบนตอนหน้า เพื่อติดตะพานหรือนมรับนิ้ว จำนวน ๙ อัน ตอนปลายคันทวนทำเป็นรูปโค้ง และขุดให้เป็นร่อง เจาะรูสอดลูกบิดข้างละ ๒ อัน รวมเป็น ๔ อัน สอดเข้าไปในร่อง สำหรับขึ้นสาย ๔ สาย สายของซึงใช้สายลวดขนาดเล็ก ๒ สาย และ สายใหญ่ ๒ สาย ซึงเป็นเครื่องดีดที่ชาวล้านนานิยมนำมาเล่นร่วมกับ ปี่ซอ หรือ ปี่จุม และ สะล้อ แบ่งตามลักษณะได้ ๓ ประเภท คือ ซึงเล็ก ซึ่งกลาง และ ซึงหลวง (ซึงที่มีขนาดใหญ่) แบ่งตามประเภทได้ ๒ ชนิด คือ ซึงลูก ๓ และซึงลูก ๔ (แตกต่างกันที่เสียง ลูก ๓ เสียงซอลจะอยู่ด้านล่าง ส่วนซึงลูก ๔ เสียงซอลจะอยู่ด้านบน) เสียงซึง เพลงลับแลง อ้างอิง เครื่องคนตรีล้านนา