ดอกไม้ประจำพระนครเชียงใหม่
ดอกก๋าว หรือ ทองกวาว
พบขึ้นกระจายทั่วไปตามที่ราบลุ่มในป่าเบญจพรรณ ที่ราบลุ่มในป่าผลัดใบ
ป่าหญ้าหรือป่าละเมาะที่แห้งแล้ง พบมากทางภาคเหนือ
ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล ๘๐ -๓๐๐ เมตร มีลำต้นสูงประมาณ ๘ - ๑๕ เมตร
ลำต้น ส่วนมากจะไม่ค่อยตรง คดงอ เท่านั้นยังไม่พอ การแตกกิ่งยังไม่เป็นระเบียบ
ผิวเปลือกสีน้ำตาลหรือสีเทาคล้ำ เป็นตุ่มหรือปม แตกระแหงเป็นร่องตื้นๆ
เมื่อเฉือนเนื้อจะมียางสีแดง
ออกดอกเป็นช่อตามกิ่งเหนือรอยแผลใบและตามปลายกิ่ง
ฐานรองดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย ดอกมีลักษณะเป็นดอกถั่วขนาดใหญ่
มีกลีบดอก ๕ กลีบ ดอกมีสีเหลืองถึงแดงแสด
ว่ากันว่าดอกสีแสดเหลืองจะหายากมาก ขณะที่ ดอกก๋าว ออกดอกจะทิ้งใบจนหมดต้น
และมีดอกเต็มพรึบไปทั่วทั้งต้น คล้ายกับต้น ทองหลางด่าง หรือ ปาริชาต
ออกช่วงระหว่างเดือนธันวาคมถึงเดือนมีนาคม
ผล มีลักษณะเป็นฝักแบน โค้งงอเล็กน้อย ฝักยาวประมาณ ๑๐ - ๑๒ เซนติเมตร
กว้างประมาณ ๒ - ๓ เซนติเมตร เปลือกนอกสีน้ำตาลอ่อน
ภายในฝักมีเมล็ดแบน ๑ - ๒ เมล็ดอยู่ที่ปลายฝัก
ดอกก๋าว เป็นไม้มงคล คนไทยโบราณเชื่อว่า
บ้านใดปลูกต้นดอกก๋าวไว้ประจำบ้านจะทำให้มีเงินมีทองมาก เพราะดอกก๋าวเป็นไม้มงคลนาม
คือสามารถมีทองได้ตามธรรมชาติหรือมีทองมากนั่นเอง
นอกจากนี้ดอกยังมีความสวยเรืองรองดั่งทองธรรมชาติ ตำแหน่งที่ปลูกและผู้ปลูก
ควรปลูกต้นทองกวาวไว้ทางทิศใต้จะเป็นมงคลยิ่ง
ผู้ปลูกควรปลูกในวันเสาร์เพราะโบราณเชื่อ ว่าการปลูกไม้เพื่อเอาคุณทั่วไปให้ปลูกในวันเสาร์
ถ้าให้เป็นสิริมงคลยิ่งขึ้นผู้ปลูกควรเป็นผู้ใหญ่ที่ควรเคารพนับถือ
และเป็นผู้ที่ประกอบคุณงามความดีก็จะเป็นสิริมงคลยิ่งนัก
