ไหดอกบัว หรือ ปูรณะฆะฏะ (ปูรณะ แปลว่า เต็ม,สมบูรณ์, ฆฏะ แปลว่า หม้อ)
แปลว่า หม้อที่แสดงถึงความสมบูรณ์
ซึ่งหมายถึงความเจริญรุ่งเรื่องของพระพุทธศาสนาในล้านนา

รูปหม้ออันปรากฏในรอยพระพุทธบาท เป็นหนึ่งในมงคลร้อยแปด เรียกว่า

อัฏฐรสตะมงคล

ที่พรรณาไว้ในคัมภีร์ปฐมสมโพธิกถา ช่างศิลป์ในล้านนาสมัยโบราณนิยมนำมาตกแต่พุทธสถานกันมากไม่ว่าจะเป็นรายรดน้ำ
ลายจำหลักไม้ ลายฉลุแผงและหน้าบรรณ ซึ่งมักเรียกว่า ลายหม้อน้ำดอก ลายหม้อน้ำคำ

ตัวหม้อ

จะเขียนรูปสัญลักษณ์ทางศาสนา เช่น ช้าง อันหมายความว่า ปฏิสนธิ
จับเหตุการณ์ตอนพุทธมารดาทรงสุบินเป็นช้างเผือก
รูปดอกบัวเจ็ดดอก หมายถึง ประสูติ
รูปสิงห์หรือวัว หมายถึง ศากยวงศ์ หรือ โคตมโคตร
รูปม้ากัณฐกะ หรือม้า หมายถึง ทรงออกผนวช
รูปถ้วยมีข้าว หมายถึง ข้าวมธุปายาส ( ทรงรับจากนางสุชาดาก่อนตรัสรู้)
รูปต้นโพธิ์ หรือ ศรีมหาโพธิ์ หรือ โพธิบัลลังก์ หมายถึง ตรัสรู้
ธรรมจักร มีรูปดอกห้าดอก หมายถึง ปฐมเทศนา
รูปดอกมณฑารพ หมายถึง ปรินิพพาน
รูปจิตกาธาร หรือกองเพลิง หมายถึง ประชุมเพลิง
และ รูปเจดีย์ หมายถึง พระสารีริกธาตุ

ลายพุ่มดอกบนหม้อ เป็นลายก้านขดทั่วไป จะมีพิเศษ คือ จะประดับพระพิมพ์ลงไปให้ดูศักดิ์สิทธิ์ขึ้น จะให้มีจำนวน ตามความเชื่อถือว่าเป็นมงคลด้วย
เช่น กำลังพุทธคุณ ๕ องค์ ๑๒ องค์ ๑๐๘ องค์ แต่ตามพื้นที่และ
แบบจะอำนวยเป็นความเชื่อของคนล้านนาโบราณเรียกตามอีกแบบหนึ่งว่าพระแผง

ที่มา : ศาลาจริยธรรม หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดพะเยา